وبلاگ من

9- وارنر بافيت نه با خودش تلفن همراه حمل مي كند و نه كامپيوتري بر روي ميزكارش دارد. توصيه اش به جوانان اينست كه: از كارتهاي اعتباري دوري نموده و به خود متكي بوده و بخاطر داشته باشند كه:

الف) پول انسان را نمي سازد، بلكه انسان است كه پول را ساخته

**۳**

کودک نوازشم کرد. من گریه کردم

سال ها پزشک اطفال بودن و مدتها در کنار دانشجویان متعدد زندگی کردن دنیایی از خاطره را برایم به جای گذاشته است.

من به طور معمول عادت دارم برای اینکه بچه هایی که به مطب می آیند یا حتی در درمانگاه هستند نترسند اول با شکلات و لبخندی به سراغشان بروم و بعد شروع میکنم به تعریف و تمجید از لباس ها و قیافه آنها و به بهانه های گوناگون معاینه شان کنم.

هر وقت خاطره یکی از روزها به یادم می آید اشک در چشمانم حلقه می زند. طبق معمول کوچولویی را آوردند و در حالی که زیاد سرحال نبود او را روی آن تخت خواباندند. بالای تخت او یک قاب عکس از چند گربه بود که سطل های رنگارنگ داشتند. برای اینکه بدقلقی نکند از او تعریف کردم. "وای چه کفشای خوشگلی داری. پیشی ها رو ببین!" و در حالی که این حرفها را می زدم معاینه اش می کردم.

چند لحظه بعد در میان نگاه متعجب پدر و مادرش و حتی من دست های کوچولویش را در حالی که بی حال بود بلند کرد و شروع کرد به نوازش صورت من. ما حتی نمی دانستیم باید چه کار کنیم و او همچنان مرا نوازش می کرد. من بغلش کردم و خودم را کنترل کردم و به او محبت کردم تا پاسخ این محبت خالصش را داده باشم.

این حرکت او را تا به حال والدینش نیز ندیده بودند و با این بیماری و بی حوصلگی حالا او پاسخ نوازش های مرا تا این حد خالصانه می داد. بچه ها این طوری اند. تا دکتر نوازششان می کند یادشان می رود که دو دقیقه پیش یک چوب دردناک (آبسلانگ) را در حلق آنها فرو برده با سوزنی دردناک زده است و به سرعت با خنده و محبت برخورد می کنند. بد نیست ما بزرگترها نیز گاهی سعی کنیم تا یادمان برود اگر کسی بدی به ما کرده است به این بیندیشیم که شاید فردایی نباشد تا یکدیگر را ببخشیم و به هم محبت کنیم. این کودک با عشق و محبت خود همیشه انگار در ذهنم این موضوع را تداعی می کند.